11 Responses to “Every moment is Happiness : ทุกวินาทีคือความสุข ‘ดนัย จันทร์เจ้าฉาย’”

  1. pissamai mapakdee says:

    จริงค่ะ ความสุขหาได้ง่ายๆใกล้ตัว เป็นความสุขที่เป็นความรู้สึกที่ออกจากภายในของตัวเรา (ยั่งยืน)ไม่ต้องรอให้ใครหยิบยื่นให้ หากวันไหนเค้าไม่ยื่นให้ก็จะไม่มีความสุข (ไม่ยั่งยืน)

  2. Danai says:

    ความสุขอยู่ที่ปลายจมูกตลอดเวลา …

  3. Nongnuch says:

    เมื่อมีความสุขก็อย่าลืมอีกหลายคน คุณดนัยเป็นแบบอย่างที่ดีในการสร้างสุขให้ตนเองและแบ่งปันให้ผู้อื่น ถึงวันนี้ตัวเองด้มีโอกาสให้ความช่วยเหลือ โครงการปฎิบัติธรรมของเยาวชนจากสถานพินิจ ศรีษะเกส (คดียาเสพติด) เป็นเวลา 2เดือนที่วัดป่าดงบก อ.น้ำเกลี้ยง จ.ศรีษะเกส ห่างไกลปืนเที่ยงหน่อย แต่ก็ไปช่วยด้วยใจ และโอกาสที่มี เพิ่งผ่านไปได้ 10 วันก็ต้องใช้ความอดทน ทั้งพระและเด็ก ตอนนี้ทางวัดอยากได้สื่อสำหรับอบรมเด็ก เพราะ 2เดือนก็นานพอสมควร และนี่เป็นครั้งแรกของวัดที่ต้องอบรมเด็กกลุ่มนี้และนานขนาดนี้ เหมือนจับปูใส่กระด้ง คุณดนัยมีประสบการณ์ด้านนี้พอจะมีคำแนะนำบ้างไหม

  4. Danai says:

    เป็นกำลังใจให้คุณนงนุชครับ ยิ่งลำบาก ยิ่งใช้ความพยายาม
    ยิ่งมีความสุข …

  5. Nalinpun Phacharajeerawat says:

    คุณเป็นคนที่สมบูรณ์แล้วค่ะ…คุณดนัย
    คำว่า “ขอให้มีความสุขทุกลมหายใจ”
    ที่คุณเซ็นให้ในหนังสือ…ยังอยู่ในความทรงจำค่ะ….

  6. pornrat says:

    อ่านบทความของคุณดนัยทำให้จิตใจนิ่งและสงบค่ะ. ชอบคำพูดที่ว่าบ้านที่จะทำให้มีความสุขคือจิตใจที่สร้างสรรค์. Thanks. a. lot. ค่ะ

  7. pornrat says:

    อ่านบทความของคุณดนัยทำให้จิตใจนิ่งและสงบค่ะ. ชอบคำพูดที่ว่าบ้านที่จะทำให้มีความสุขคือจิตใจทีสงบนิ่ง และมีสติ Thanks. a. lot ค่ะ

  8. คุณชญานุช(คุณหยก) says:

    อ่านบทความข้อคิดของคุณดนัยทุกครั้ง จะได้คำคมทุกครั้ง ดีเหลือเกินค่ะ ขอขอบคุณกัลยาณมิตรทางธรรมอย่างยิ่งค่ะ โชคดีที่ได้รูจัก แม้จะไม่เคยพบตัวเป็นๆ แต่ก็รู้ว่า”ต้องเป็นธรรมะจัดสรร”ที่มีโอกาสได้พบกันทางบทความ ขอความสุขความเจริญทั้งทางโลกและทางธรรม จงเกิดแด่ท่านและครอบครัวนะคะ สาธุ สาธุค่ะ

  9. หนึ่งฤทัย says:

    ขอบคุณค่ะ แต่ละคำได้แง่คิดหมดเลยค่ะ

  10. susee says:

    ขอบคุณค่ะ อ่านบทความของคุณแล้ว มองโลกสดใสมากเลย เราต้องมีความสุขทุกลมหายใจจริง ๆ ค่ะ

  11. คำนึง says:

    -ได้ชื่นชม คุณดนัย มานาน ชอบผลงานแนวธรรมะของท่านมากๆ
    -สำหรับข้อเขียนนี้ได้ข้อคิดเยี่ยมยอดมากๆ และนึกถึงการกระทำของตนเอง ครั้งหนึ่ง เคยนั่งกินของอร่อยถูกใจ โดยสีที่ถูกกับตา กลิ่นถูกกับจมูก รสอร่อยถูกกับลิ้น นั่งกินด้วยความเอร็ดอร่อย มีสุนักตัวหนึ่งนั่งมองด้วยอาการปากอ้าน้ำลายไหล ยืด อยากกินเต็มที่ แต่เราไม่แบ่งให้กิน พอกินหมดถ้วย มีเหตุให้ต้องอาเจียนออกมาหมดในท้อง สุนักตัวนั้นเลยได้กินสมอยาก แต่เราเองแค่พอแตะกระเพาะอาหารเท่านั้น ถ้ามันพูดได้มันคงพูดว่า สมน้ำหน้าได้กูกินคนเดียว น๊ะ

Leave a Reply