54 Responses to “เมื่อฉันแก่ตัวลง”

  1. siriporn pariwat says:

    ซึ้งจัง! อ่านแล้วรู้สึกรักคนแก่ทุกคนเลย (ไม่มีพ่อแม่ให้ดูแลแล้ว)

    เพราะในไม่ช้าเราก็จะแก่เช่นกัน

    ใครอยู่ตจว.ก็กลับบ้านไปดูแลพ่อแม่ให้บ่อยๆนะคะ

    เพราะท่านคือพระ องค์สำคัญของลูกทุกคน

  2. Waraphat K. says:

    ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันกันค่ะ…

  3. pukpook wong says:

    อยากให้ทุกคนได้อ่าน เพราะวันนึงข้างหน้า เราก็ต้องแก่ตัวลง และหวังว่าลูกหลานของเรา คงเห็นใจและเข้าใจเราบ้างนะ

  4. อั้ม รักในหลวง says:

    ดีใจจังเลยที่ได้อ่านอะไรดีๆ แบบนี้ คิดถึงคุณแม่ขึ้นมาทันที ปีนี้ก็รู้สึกว่าคุณแม่มีริ้วรอยขึ้นมาก บทความนี้จับใจจริงๆ นะคะ

  5. เคยอ่านมาแล้ว อ่านอีกที ก็ยังรู้สึกดี หลงผิดแล้วคิดได้ ให้อภัย

  6. Jungle Gui says:

    อ่านแล้วสะอึก หูตาฟ่าฟาง คล้ายๆน้ำตาจะไหล แค่หวังว่าคนที่อ่านจะเข้าใจและหวนคิดได้ว่าควรทำอย่างไร

  7. asamapon says:

    อ่านแล้วทำให้รู้สึกว่าไม่เฉพาะบุพการีของเราเท่านั้นที่ควรได้รับการดูแล ยังมีอีกหลายท่านที่ต้องการเช่นนี้เหมือนกัน เริ่มแบ่งปันสิ่งดีๆ ให้กับท่านเหล่านี้แม้เพียงน้อยนิด ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

  8. APTSRA C. says:

    เป็นบทความที่ดีมาก อ่านเเล้วให้ข้อคิดที่ดี..ขอบคุณที่นำมาเเบ่งปันคะ ^^

  9. pok says:

    อ่านแล้วซึ้ง นึกถึงตอนเราแก่จัง

  10. bomba anita says:

    ผมก็เคย หงุดหงิด แม่ รำคาญ แม่ แต่ต่อไปนี้จะพยายาม เข้าใจแกมากขึ้น

    รักแม่มากครับ

    ลูกเลว

  11. Chutikarn Peom says:

    ขอบคุณสำหรับบทความดี ๆ ค่ะ อย่างน้อยก่อนที่เราจะเผลอทำไม่ดีกับแม่ ก็ได้คิดถึงบทความนี้ ดีใจมากมายค่ะ ที่ได้มีโอกาสอ่านบทความนี้ อีกไม่กี่วัน จะได้กลับไปทำงานใกล้ ๆ บ้าน จะได้กลับไปหาแม่บ่อยขึ้นแล้ว จะได้มีโอกาสดูแลท่านบ้าง จะคิดถึงบทความนี้เสมอ ๆ ค่ะ ขอบคุณค่ะ

  12. Danai says:

    เป็นกำลังใจให้นะครับ ลูกทุกคนเป็นลูกที่ดีเสมอครับ …
    ยังไม่สายเกินไป

  13. Jeab says:

    ขอบคุณมากนะคะคุณดนัย สำหรับบทความดี ๆ ที่นำมาแบ่งปัน ทำให้น้ำตาไหลได้แบบไม่ตั้งตัวเลยทีเดียวค่ะ ซาบซึ้งมาก ๆ ค่ะ

    เจี๊ยบค่ะ

  14. Boon_สมบูรณ์ says:

    อ่านแล้วน้ำตาไหลพราก ความรักที่คิดว่ามีต่อท่านแม่นั้นล้นเหลือ แต่ความจริงนั้นมันยังน้อยนัก ความเข้าใจในสิ่งที่ท่านเป็น ในยามที่ท่านแก่ชรา เป็นเรื่องที่ต้องอาศัยพลังความรักอันสูงส่งมากมาก เพื่อปรับตัวเให้เข้าใจท่านให้มากขึ้น
    จะขอทำให้ดียิ่งขึ้น รักท่านให้มากขึ้น เพราะสิ่งที่ลูกทำนั้นเปรียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่ท่านแม่ที่เลี้ยงดูลูกมาก

  15. nitto says:

    อ่านแล้วอยากย้อนไปแก้ไขอดีตได้ พ่อแม่เสียแล้ว เป็นคนที่อยู่กับพ่อแม่ เทียบกับครอบครัวอื่นเราก็ดูแลท่านดีมากกว่าหลายๆ ครอบครัว แต่ด้านจิตใจบางครั้งมันก็อดที่จะเผลอไป เจอบทความแบบนี้ครั้งใดต้องร้องไห้ทุกที สิ่งที่ดีๆที่เราเคยทำไม่เคยลอยขึ้นมาในสมองเลย ภาพที่ไม่ดีจะตอกย้ำตลอดเวลา ทั้งที่น้อยกว่าสิ่งดีๆที่เราทำ ทำให้เครียดทุกครั้ง

  16. ผมเป็นคนนึง ที่อ่านmailนี้..น้ำตาซึมครับ และชอบฟังคุณอา ทาง 96.5 อยู่บ่อยๆครับ ก็ขอสนับสนุนแนวคิดและคำแนะนำดีๆ อยากให้คนดีๆแบบนี้อยู่บนสื่อเยอะๆครับ….f..เด็กบ้านนอก ไฝ่ดี..

  17. Yuii says:

    เรื่องนี้เคยได้อ่านจากฟอร์เวิล์ดเมล์เมื่อหลายปีก่อนค่ะ ซึ่งตอนนั้นทำเอาน้ำตาไหลและทำให้เริ่มเปลี่ยนนิสัยตัวเองที่มักจะเอาแต่ใจและหงุดหงิดกับแม่ ถึงวันนี้ได้มาอ่านอีกทีก็อดร้องไห้ไม่ได้ค่ะ อยากให้ลูกทุกคนดูแลพ่อแม่ในขณะที่ท่านยังอยู่กับเราดีกว่ามานั่งเสียใจที่หลังว่าทำไมเราไม่ดูแลท่านให้มากกว่านี้ ในตอนที่ท่านไม่อยู่แล้วนะคะ

  18. nana says:

    ซึ้งมาก เลยค่ะ สักวันทุกคนก้อต้องเป็นแบบนี้ พยายามเข้าใจท่านหน่อยนะค่ะ

  19. Indy says:

    ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ อ่านแล้วคิดถึงแม่ขึ้นมาทันที และนึกย้อนถึงตัวเองว่าถ้าเราแก่แล้วคงคิดอย่างนี้เหมือนกัน

  20. ภูเทพ พงษ์ธัม says:

    ขอบคุณบทความ(จริง)ที่รู้สึกได้ คิดเลยไปถึงวันนั้นเมื่อเราแก่ตัวลงจริงๆก็คงหนีไม่พ้นความต้องการแบบคนแก่คนหนึ่งว่าต้องการอะไรบ้าง ที่อยากให้ลูกหลานทำให้ คงไม่ได้มากมายอะไร เพียงแค่เข้าใจกันบ้างคงพอและทำให้คนแก่คนหนึ่งรู้สึกดีและยิ้มได้ ย้อนมาปัจจุบันสำหรับคนที่ยังมีโอกาส ขอได้อย่าละเลยการดูแลผู้มีพระคุณด้วยหัวใจที่เข้าใจก่อนความจริงที่ทำให้เราต้องแยกจากกันนั้นมาถึง จากคนที่รักแม่แต่ชอบมีข้ออ้าง สุดท้ายก็หนีไม่พ้นกลายเป็นคนที่เสียใจ….

  21. jinny says:

    อ่านแล้วซาบซึ้งในพระคุณนของแม่เป็นอย่างมาก อดร้องไห้ไม่ได้เลยค่ะ

  22. Kookai says:

    อ่านแล้วน้ำตาซึม…เห็นอยู่บ่อยๆ

    ขออนุญาตแชร์ให้เพื่อนๆนะคะ

  23. supraneemn says:

    ขอบคุณค่ะที่นำมาแบ่งปัน…ทำให้ได้เตือนสติตนเองว่า..จงเข้าใจแม่แต่อย่ารอให้แม่เข้าใจเรา..เพราะเวลาที่เหลืออยู่จงทำให้ท่านมีความสุขมากที่สุด..ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

  24. warinruk says:

    อ่านครั้งใดก็ทราบซึ้ง มองเห็นภาพตัวเองยามชรา ตั้งใจทำความดีและทำหน้าที่ของลูกที่ต้องดูแลคุณพ่อที่ชรามากแล้ว แต่ยังช่วยตัวเองได้ ทุกครั้งรู้สึกเสียใจที่ทำบางอย่างให้คุณพ่อไม่ได้ แต่ท่านก็ให้อภัย ในความพยายามของลูก คุณพ่อเกรงใจลูกที่อยู่ด้วย ทุกครั้งที่อยากไปหาญาติพี่น้อง คุณพ่อก็บอกว่าแล้วแต่ลูกจะกรุณา ลูกฟังแล้วก็มีความรู้สึกเหมือนกับลูกชายของหญิงชราคนนี้

  25. jadstriwid says:

    ลูกมักจะลืมความรักของแม่เมื่อโตขึ้น วันนี้ถ้าคุณยังมีแม่ คุณยังโชคดี

  26. Nawaporn says:

    เคยอ่านใน forward mail มาแล้วครั้งนั้นอ่านแล้วก็ร้องไห้ ครั้งนี้อ่านอีก ก็ยังร้องไห้อยู่ค่ะ เรื่องดี ๆกระตุ้นต่องกตัญญูดีค่ะ ไม่มีคุณพ่อคุณแม่อยู่ให้ดูแลแล้ว แต่ขอดูแลญาติผู้ใหญ่ที่ยังอยู่ต่อไปค่ะ

  27. ผู้สละโลก says:

    แล้วไม่คิดถึงผมตอนแก่ล่ะ ใครจะดูแล เพราะผมไม่สร้างคน ให้เกิดมาลำบาก ไม่หวังพึ่งใคร ขอตัดวงจรวัฎฎะทุกข์

  28. Bhaktheema Maiyarat says:

    อ่านแล้วน้ำตาคลอเลยค่ะ จุกมาก ทำให้ได้คิดอะไรเยอะขึ้น!

  29. ษมาภรณ์ says:

    อ่านแล้วคิดถึงพ่อแม่จังคะ ทำให้เรานึกถึงภาพทีตอนเสาร์-อาทิตย์หรือปิดเทอมแล้วกลับมาเยื่ยมบ้าน ถึงตอนนี้ทำงานแล้ว กลับบ้านทีไรพ่อแม่ตั้งตารอฟังเสียงรถอยู่ที่หน้าบ้าน โทรแล้วโทรอีกจนกระทั่งถึงบ้านแล้ว บอกว่าโล่งใจลูกเดินทางปลอดภัย ขอบคุณพ่อแม่ที่ให้ทั้งความรัก การศึกษา ตอนนี้พ่อเป้นอัลไซเมอร์เลยมีเวลาได้ดูแลอยู่กับท่านตลอด รับรู้ด้วยความรูสึกว่าถึงแม้จะสื่อสารกันไม่ได้แต่ก็จะไม่ทอดทิ้งท่าน

  30. ษมาภรณ์ says:

    วิถีชีวิต สังคม การใช้ชีวิตที่เร่งรีบ แข่งขันในปัจจุบันทำให้เราหลงลืมพ่อ-แม่ อ่านบทความนี้แล้วทำให้หวนเตือนสติตนเอง เรามีเวลาทำอะไรให้ท่านเหลือไม่มากเท่าไร ขอบคุณนะคะที่มีข้อคิดดีๆๆไว้เตือนสติตนเอง จริงๆแล้วเรามักแคร์ความรู้สึกคนอื่นมากกว่าคนในครอบครัวโดยเฉพาะพ่อ-แม่ แต่เวลาที่เรามีความทุกข์เราก็มักนึกถึงท่านเป็นคนแรก

  31. jarinya says:

    -เสียงอ่านน่าฟังมากค่ะ
    ขอบคุณที่สะท้อนความรู้สึกของแม่ที่มีต่อลูกและเป็นเช่นนั้นจริงๆ แม้เป็นเวลาที่แม่นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล แม่ก็จะถามทุกครั้งที่เข้าไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาลว่ากินอะไรหรือยัง แม่ก็จะคอยห่วงใย คอยเตือนให้หาอะไรกิน และคอยถามว่าอร่อยไหม แม่คงอยากถามว่าอร่อยเท่าอาหารที่แม่ทำให้ลูกกินเป็นประจำหรือเปล่า

  32. พรทิพย์ มยุรา says:

    อ่านแล้วซึ้งมากเลยค่ะ น้ำตาไหล นึกถึงถ้าตัวเองแก่ลงแล้วจะเป็นอย่างไร ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันค่ะ

  33. สุทธิพันธ์ แพงพรหมมา says:

    แม่เป็นผู้ให้ๆๆ และยังจะให้ตราบที่แม่ยังมีลมหายใจอยู่ ลูกคนนี้ของแม่ก็ยังเป็นลูกตัวเล็กๆ ที่แม่เห็นและให้ เสมอมา

  34. อรวรรณ says:

    ขอให้ลูกทุกคนเข้าใจหัวอกของคนเป็นแม่ด้วยน๊ะค๊ะ

  35. MOM says:

    ขอบคุณคะในฐานะ เป็นแม่ของลูกชายทั้ง ๓และก็ใกล้ ๖๐ ปีแล้ว
    ยังอดคิดถึงคุณยายไม่ได้ การเป็นแม่ เป็นศิลปะ อันละเอียดอ่อน
    ในการเลี้ยงดูแลลูก สิ่งที่ปราถนาในชีวิต อันดับแรกเลย
    คือ ขอให้ลูกเป็นคนดี มีศิ่ลธรรม และสามัคคีกัน ขอบคุณนะคะ

  36. Aong Lee says:

    ขอบคุณค่ะ ขอแบ่งปันนะคะ

  37. ณัฐพงศ์ says:

    ขอบคุณมากครับ
    อ่านกี่ทีก็ซึ้ง…ง

  38. Danai says:

    ผมก็ซาบซึ้งทุกครั้งครับ … ชอบเรื่องราวดีๆ แบบนี้

  39. Danai says:

    กรุณาแบ่งปันได้ตามอัธยาศัยครับ

  40. porn says:

    ได้รับการแบ่งปันจาก พี่ไหม ที่เรานับถือ เป็น พี่ เพื่อน ร่วมรุ่น รปม.4 ม.ขอนแก่น ที่แสนดีและมีน้ำใจ ความรัก ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือรักของแม่ และพ่อ มีโอกาส ก็กอด ท่านทุกๆ คนนะค๊ะ เมื่อสัญญาณสุดท้ายของชีวิตท่านส่งเสียงบอกเรา เราจะได้ไม่เสียใจ และเสียดายเวลา ที่ไม่ได้ตอบแทนคุณท่านค่ะ

  41. Nopporn Manoppong says:

    อยากให้ลูก ๆ ที่ยังมีพ่อแม่อ่าน รวมถึงหลาน ๆ ด้วย เพราะทุกวันนี้ เด็ก ๆ ไม่รู้จักคนแก่แล้ว!?! ขอบคุณที่นำเสนอมาให้ชื่นใจในฐานะแม่ที่เริ่มล้าสมัย

  42. Yim Smile says:

    ขอบคุณสำหรับบทความดี ๆ ค่ะ ขออนุญาต share นะคะ

  43. Danai says:

    ด้วยความยินดีครับ กรุณาแชร์เลย!!

  44. i am natee says:

    ขออนุญาติเอาไปแบ่งปันหน่ะครับ อ่านแล้ว ซึ้งใจมาก ^^

  45. pakkaporn says:

    ตอนที่พ่อแม่มีชีวิตอยู่ไม่ค่อยได้กลับไปหา พอท่านเสียชีวิตแล้ว เรียกเวลากลับมาอีกไม่ได้แล้วเสียใจอย่างไรก็ต้องเสียใจเพราะไม่มีวันที่ท่านจะกลับมาพูดจากับเราได้อีกแล้ว มันฝังลึกเป็นจุดมืดดำในชีวิตเราเรียกว่าน้ำตาตกในเล่าให้ใครฟังก็ไม่ได้ นึกถีงแต่ภาพที่ท่านห่วงใย กลัวจะไม่มีเงินใช้ เฝ้าคอยให้เรากลับเราก็ไม่กลับ เลวจริงๆเลย
    จะทำอย่างไรจึงจะส่งบุญไปให้ท่านได้บ้างใครรู้ช่วยแนะนำด้วยค่ะจะเป็นพระคุณยิ่ง 0830435835

  46. Pim says:

    ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ อ่านแล้วทำให้เตือนสติตัวเองเสมอว่า เวลาของแม่เหลือนิดเดียวแล้ว เราต้องใช้เวลาที่มีอยู่กับแม่อย่างคุ้มค่าทุกวินาทีค่ะ

  47. Nalinpun Phacharajeerawat says:

    รู้สึกดี ๆๆ และซาบซึ้งทุกครั้งที่ได้อ่านเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับแม่

  48. imboon says:

    ขอบคุณมากค่ะสำหรับบทความดีๆ ^________^

Leave a Reply